In 2015 mocht ik het voorzitterschap van Hack42 op mij nemen. En nu, 11 jaar later, is het tijd om de voorzittershamer het stokje over te dragen.
Sorry, geen popcorn, geen entertainment, geen drama, geen wrok, geen rage-quit. Gewoon een keuze die er al een tijd zat aan te komen. Ik denk namelijk dat Hack42 toe is aan een versche voorzitter. Een perfect moment voor mij om even nostalgisch terug te kijken.
Begin 2015 werd er door een aantal deelnemers vol passie gesproken over de toekomst van Hack42. Er was iets nodig. In die tijd heb ik ook vaak met Spider en Bug gesproken. Ik zou hen graag in het bestuur zien. Er was flink wat nodig. De administratie op orde krijgen, meer communicatie met deelnemers, investeren in de space, ga maar door. Bij één van deze gesprekken werd duidelijk dat we Spider wel als secretaris zagen zitten, en Bug wel als penningmeester. “Ja, dan hebben we nog wel een voorzitter nodig…” gaven ze aan. “Ja, dan heb je nog een voorzitter nodig.” bevestigde ik. Ik liep weg van het gesprek met het idee dat ze op zoek gingen naar een voorzitter, en zij met het idee dat ik net ‘ja’ had gezegd op de rol. Eigenlijk onbedoeld dus, maar achteraf gezien denk ik dat ik het niet verkeerd gedaan heb. Ik heb mij altijd verantwoordelijk gevoeld voor het functioneren van het bestuur en de harmonie binnen de groep. Een visie neerzetten voor de stichting bleek mij ook wel ok te liggen. Er zijn voor je deelnemers en af en toe het moeilijke bespreekbaar maken. Samen werken naar een toekomst met een nog betere “beste hackerspace van Nederland”.
Ondanks wat drama heb ik het werkelijk waar fantastisch gevonden. Het voorzitterschap heeft mij op persoonlijk vlak enorm laten groeien. Een ervaring die ik altijd bij mij zal dragen.
Ik kijk met veel positiviteit terug naar de waanzinnig leuke dingen die we hebben bereikt en gedaan. En vooral ook de onzin en onserieusheid die ik met jullie de wereld in heb mogen slingeren.
De HoT (Hack42 on Tour) bustour die we in no-time hebben georganiseerd langs alle Nederlandse hackerspaces. De, compleet uit de hand gelopen, niet-aan-likken-stickers. Altijd veel te veel energie steken in jaarverslagen (team #jaarverslis) schrijven. Altijd streven naar verbeteren. Samen met de hele groep #opendaggen en meedoen aan het Weekend van de Wetenschap. De HOI (Hack42 Officiële Introductie) voor nieuwe deelnemers. Mafklappers in de mail afwijzen met dat we geen afhaaltoko zijn voor “nummer 39 met LEDjes”. Hark24 organiseren en dan zelf ziek worden. Heel veel verhuizen, verbouwen, en klussen. De (destijds controversiële) favicon toevoegen aan de huisstijl. Uiteindelijk met volle trots de faviCOIN lanceren. Zo ongelooflijk veel epische lezingen en workshops mogen bijwonen. De introductie-workshops introduceren (men heeft het nog steeds over veterstrikken). Zeker 420 liter Legendarische Linzensoep. Toen twitter nog leuk was, de hele vrijdagavond daar rare mensen trollen op twitter, #ikeetgeenvlees. Heel even een korte sabbatical. Door de jaren heen een groep deelnemers die steeds hechter werd. De wederopstanding van SPAMSPAMSPAM. De#tiktiktik-meme en klusvlogs tijdens het verbouwen. En, vooral, door de jaren heen de gigantische hoeveelheid hackende hackers in “mijn” space.
En dan nu verder. Laat ik een stichting achter waar niets meer aan gedaan hoeft te worden? Is alles dan opgelost? Nee, absoluut niet.
Hack42 huurt nog steeds, en met de stijgende prijzen van alles is dat een flinke uitdaging. Met de verzuiling van social media (en de maatschappij?) is promo echt een flinke uitdaging. En er stroomt zelfs ook een nieuwe generatie hackerspacers de space in met hun eigen eisen, wensen, en bijdragen. Dit allemaal naast de persoonlijke visie die de toekomstige voorzitter mag uitwerken.
Uitdaging genoeg voor de volgende bestuurssamenstelling om in vast te bijten.
En nu? Ik zelf blijf gewoon deelnemer. Hack42 blijft ook wel echt ieders inzet nodig hebben. We kunnen meer bestuursleden gebruiken, meer coördinatoren, meer leuke projecten, meer blogposts, minder huur, meer deelnemers, meer stoere verhalen, en meer toekomst.
En dat ik het hierboven heb over “mijn” hackerspace? Ik hoop dat iedere deelnemer zo over “hun” space denkt…
Wees lief voor elkaar, wees lief voor Hack42, en maak toffe projecten.
Lurwah
“Anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.”
― Douglas Adams, The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy
